Everyone of us is unique..be the best of you... inside and outside...

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2013

Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΑΓΚΑΘΑ ΚΡΙΣΤΙ και ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ΜΟΥ

Πολλοί έχετε την απορία αν το VickyMarple προέρχεται από τη Μις Μαρπλ την ηρωίδα της Άγκαθα Κρίστι και η απάντηση είναι ναι, το ψευδώνυμό μου όντως προέκυψε από τη δαιμόνια αυτή γεροντοκόρη με τη βικτωριανή μορφή που ζει στην αγγλική εξοχή, διακατέχεται από ανεξάντλητη περιέργεια, διαθέτει εξαιρετικό μυαλό και ικανότητα να λύνει τα μυστήρια και τους ανεξιχνίαστους φόνους.
Έτσι, κι εγώ έχω μια διαρκή δίψα να ανακαλύπτω καινούρια πράγματα: καλλυντικά, βιβλία,ιστοσελίδες, πόλεις, διαδρομές, γεύσεις, μόδες, μουσικές, ενδιαφέροντες ανθρώπους - the list is endless...
Διαβάζω τα αστυνομικά μυθιστορήματα της Κρίστι από την εφηβική μου ηλικία και, παρόλο που τα αναγνώσματά μου της αστυνομικής λογοτεχνίας επεκτάθηκαν και σε δεκάδες άλλους συγγραφείς στην πορεία, η Άγκαθα παραμένει για μένα διαχρονική και ανυπέρβλητη στο είδος της, μια ενδιαφέρουσα και δαιμόνια γυναικεία προσωπικότητα που δικαίως φέρει τον τίτλο της "Βασίλισσας του Εγκλήματος".
Στα μυθιστορήματά της δεν χρειάζονται μπουνιές, κλωτσιές, πιστολίδια, βία και αιμοσταγείς τύποι- ο δολοφόνος είναι ένας φαινομενικά συνηθισμένος άνθρωπος γι'αυτό και σπάνια τον βρίσκεις όσο κι αν προσπαθείς. Τα πάντα είναι θέμα ψυχολογίας: τα κρυφά πάθη, τα απωθημένα και οι αδυναμίες υπό τις κατάλληλες συνθήκες οδηγούν στο έγκλημα. Θα μπορούσε να είναι ο καθένας.

 Και η ίδια η Άγκαθα υπήρξε μια αινιγματική και πολύπλευρη γυναίκα που έζησε μια ενδιαφέρουσα και  γεμάτη ζωή όπως περιγράφει στο βιβλίο 
"Η Αυτοβιογραφία μου" από τις εκδόσεις "λυχνάρι". Ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, εργάστηκε, έζησε δύο παγκόσμιους πολέμους και παντρεύτηκε δύο φορές, μία με τον Άρτσι Κρίστι, με τον οποίο απέκτησε το μοναδικό της παιδί τη Ρόζαλιντ αλλά χώρισαν, και αργότερα με τον κατά πολύ νεότερό της επιφανή αρχαιολόγο Μαξ Μαλόουαν κοντά στον οποίο γνώρισε την Μέση Ανατολή στα πλαίσια ανασκαφών (Βαγδάτη, Συρία, Λίβανο, Περσία). 
Τι έχει πει (αποσπάσματα από το βιβλίο)
Για τις γυναίκες:
"Η θέση των γυναικών, με τα χρόνια, έχει αλλάξει αναμφίβολα προς το χειρότερο. Εμείς οι γυναίκες φερθήκαμε σαν κορόιδα. Κάναμε ολόκληρη φασαρία να μας επιτραπεί να δουλεύουμε όπως δουλεύουν οι άντρες. Οι άντρες, που δεν είναι βλάκες, αντιμετώπισαν ευνοϊκά την ιδέα. Γιατί να συντηρούν μια σύζυγο; Που είναι το κακό να συντηρείται η γυναίκα μόνη της; Αφού το θέλει. Μωρέ, δεν πα' να συνεχίσει να το κάνει!"
 Για τη χαρά της ζωής:
"Είναι εκπληκτικό πόσο μπορείς να απολαύσεις σχεδόν τα πάντα. Ένα από τα ευκταία πράγματα είναι να δέχεσαι και να απολαμβάνεις τη ζωή. Να αγαπάς και να απολαμβάνεις κάθε φαγητό ή τρόπο ζωής. Να απολαμβάνεις τη ζωή στην εξοχή, τα σκυλιά, τις βόλτες στις λάσπες. Τις πόλεις, τη φασαρία, τον κόσμο, την πολυκοσμία. Στο πρώτο υπάρχει ανάπαυλα, ηρεμία για τα νεύρα, χρόνος για διάβασμα, ράψιμο, κέντημα και η χαρά να μεγαλώνεις φυτά. Στο δεύτερο, υπάρχουν τα θέατρα, οι αίθουσες τέχνης, οι ωραίες συναυλίες, η επαφή με τους φίλους που αλλιώς θα τους έβλεπες σπάνια. Είμαι ευτυχής που το λέω, εγώ απολαμβάνω σχεδόν τα πάντα"
"Μου αρέσει η ζωή. Υπήρξαν φορές που ένιωθα τρομερά απελπισμένη και βαθύτατα δυστυχισμένη, ταλανισμένη από θλίψη, αλλά μέσα σε όλα αυτά καταλάβαινα με απόλυτη σιγουριά πως και μόνο το γεγονός ότι είσαι ζωντανός, είναι σπουδαίο πράγμα"
Οι βασικοί της ήρωες, ο Βέλγος ντετέκτιβ Ηρακλής Πουαρό και η Μις Τζέιν Μαρπλ, αποτελούν σύμβολα της παγκόσμιας αστυνομικής λογοτεχνίας. Τον πρώτο τον εμπνεύστηκε από τους Βέλγους πρόσφυγες στην Αγγλία και τη δεύτερη από τις βικτωριανές γυναίκες (θείες, γιαγιάδες, γειτόνισσες) και την νοοτροπία τους που τη βίωσε στα νεανικά της χρόνια. Ως γνωστό τα βιβλία της μεταφέρθηκαν στη μικρή και στη μεγάλη οθόνη με επιτυχία καθώς και στο θέατρο - η "Ποντικοπαγίδα" παίζεται στο Λονδίνο από το 1952 ασταμάτητα.
 Το μεγάλο αυτό γυναικείο συγγραφικό μυαλό έχει διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό τις λογοτεχνικές μου προτιμήσεις. Έχω διαβάσει όλα της τα έργα και τα συνιστώ ανεπιφύλακτα κυρίως για χειμωνιάτικες αναγνώσεις αλλά γιατί όχι και για την παραλία. Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσω κάποια θα πρότεινα σίγουρα τα κλασσικά της "Έγκλημα στο Νείλο", "Έγκλημα στο Εξπρές Οριάν", "Δέκα μικροί Νέγροι"αλλά και τα λιγότερο γνωστά της "Νέμεσις", "Για γάμο ή για κηδεία", "Δηλητήριο σε μικρές δόσεις" - όλα της είναι καταπληκτικά. Πάρτε και μια γεύση από τις ταινίες:
 Με τον Ηρακλή Πουαρώ
"'Φονικό στη Ρόδο"
 https://www.youtube.com/watch?v=mpbIo5JzfYs
 "Θάνατος στα σύννεφα"
https://www.youtube.com/watch?v=k7WArcfM5dU 


Με τη Μις Μαρπλ:
"A Mystery for the Caribbean's"
https://www.youtube.com/watch?v=GGZdp45NoJE 
"Nemesis"
https://www.youtube.com/watch?v=QHjNKp3nVNY 
 Έχετε διαβάσει κάποιο από τα βιβλία της Άγκαθα Κρίστι που να σας συνάρπασε; Αν όχι, θα διαβάζατε κάποιο απ'αυτά κλασσικά αριστουργήματα της αστυνομικής λογοτεχνίας;